Μπορεί ο Βόλος απο τον οποίο κατάγεται να διαθέτει ένα απο τα πιο γνωστά λιμάνια. Η ίδια ωστόσο το δικό της το βρήκε στον ΝΟΒ. Η Εύη Μακρυγιάννη πέρασε φτασμένη πρωταθλήτρια της πύλες του Ομίλου , έχοντας κατακτήσει διεθνείς τίτλους καθώς και μια συμμετοχή σ=ε Ολυμπιακούς αγώνες και με την λάμψη της φώτισε ακόμη περισσότερο το τμήμα της συγχρονισμένης κολύμβησης. Ένα τμήμα που όπως και η ίδια παραδέχεται έχει δημιουργήσει τη δική του αυτοκρατορία στο άθλημα.
Ακόμη ένα πρωτάθλημα φέτος με τη Βουλιαγμένη . Έχεις χώρο στο σπίτι για τρόπαια ;
“Είναι το 4ο κατά σειρά πρωτάθλημα με τη Βουλιαγμένη..
Στο σπίτι όπου μένω με τον αδερφό μου στην Αθήνα δεν υπάρχει τίποτα,κανένα μετάλλιο,κανένα κύπελλο. Μόνο κάποιες φωτογραφίες από όμορφες στιγμές με συναθλήτριες κ προπονήτριες. Όλα είναι στο πατρικό μου σπίτι στο Βόλο σε 2 όμορφες βιτρίνες”.
Ποιό είναι το βασικότερο στοιχείο για να παραμένεις χρόνια σε υψηλό επίπεδο;
“Το βασικότερο απ'όλα(σε ότι και να κάνεις στη ζωή) είναι να αγαπάς αυτό που κάνεις! Με την αγάπη έρχονται όλα. Η όρεξη για προπόνηση και σκληρή δουλειά,η υπομονή για τις δυσκολίες των αγώνων,ακόμη και το να ξέρεις ότι εσύ θα περνάς πολλές ώρες στο νερό ενώ θα έρθουν κάποιοι στους αγώνες να σε κρίνουν κάποιες φορές καθαρά...υποκειμενικά!Θέλει ψυχική δύναμη.
Για μένα στην καθημερινότητα μου υπάρχει ένα διαρκές τρέξιμο,γιατί έμαθα έτσι από παιδί. Το χειρότερό μου ήταν να μην έχω τι να κάνω. Αν και πέρασα έναν πολύ δύσκολο χειμώνα λόγω δουλειάς-αφού είμαι δασκάλα σε Δημοτικό Σχολείο στο κέντρο,όπου και μένω- αλλά και προπονήσεων στο ανοιχτό κολυμβητήριο της Βουλιαγμένης εκτός της απόστασης αλλά και του καιρού, όλα πήγαν καλά και φέτος. Αλλά τελικά μετά από τόσα χρόνια αγάπης για το άθλημα αν δεν το αφήσεις,δεν σε αφήνει κι αυτό”.
Έχεις σκεφτεί τη ζωή σου μακρυά από την συγχρονισμένη;
“Νομίζω ότι μπορώ να είμαι όχι απλώς δίπλα στο άθλημα αλλά να είμαι μέσα στο νερό και να κολυμπάω για καιρό ακόμη. Γιατί να είσαι μακρυά από κάτι που αγαπάς και είναι μεγάλο κομμάτι της ζωής σου,της ψυχής σου και της προσωπικότητας σου?”
Είναι σαν το μικρόβιο
Θύμισε μας τα πρώτα σου βήματα. Τι σε έφερε στο άθλημα;
“Από 6 ετών ξεκίνησα κλασσική κολύμβηση στον Ολυμπιακό Βόλου. Ταυτόχρονα για όλα τα χρόνια του Δημοτικού έκανα ρυθμική γυμναστική. Όταν έφτασα στο Γυμνάσιο,όπως ήταν αναμενόμενο όμως,δεν θα μπορούσα να κάνω δύο αθλήματα μαζί...και έτσι τα συνδύασα. Πήγα στο αθλητικό Γυμνάσιο και με διπλές προπονήσεις κατάφερα μέσα σε 2 χρόνια να έχω το πρώτο κάλεσμα για την εθνική ομάδα. Το άθλημα της συγχρονισμένης δεν μου ήταν άγνωστο ούτε και αφύσικο για μένα. Σαν αθλήτρια της κολύμβησης είχα μια καλή επαφή με το νερό,καθώς επίσης την ευλυγισία και την πλαστική κίνηση από την ρυθμική. Νομίζω ήταν τα καλύτερα εφόδια για το άθλημα αυτό”.
Σκέφτηκες ποτέ να το εγκαταλείψεις;
“Όλοι οι αθλητές έχουν σκεφτεί να αποχωρίσουν (όποιος πει το αντίθετο λέει ψέμματα).Το θέμα είναι ότι είναι σαν μικρόβιο...Δύσκολα φεύγει από μέσα σου...”
Τι θα κρατούσες από την συγχρονισμένη και τι θα άλλαζες αν μπορούσες;
“Θα άλλαζα τους κριτές!!!Θα προσπαθούσα αυτό το τόσο όμορφο άθλημα να το κάνω αντικειμενικό,όσο γινόταν περισσότερο”.
Μέντορας η Ναταλία
Ποιον χαρακτηρίζεις μέντορά σου στο χώρο ;
“Ευτυχώς στη ζωή μου υπήρχαν άνθρωποι που με στήριξαν και μου έδωσαν τα φώτα τους. Από τα πρώτα μου βήματα στο Βόλο, οι πρώτες μου προπονήτριες εκεί ήταν η αιτία για να ενταχθώ στο τμήμα και να μάθω το άθλημα..Φυσικά και στην εθνική ομάδα πέρασαν άνθρωποι που ήταν ορόσημο για την καριέρα μου. Από τα 18 μου χρόνια όμως, που επέλεξα να έρθω στην Αθήνα και στον Πανελλήνιο Γυμναστικό σύλλογο βρέθηκα δίπλα σε ανθρώπους που ήξεραν καλά το άθλημα και θέλησαν να με κάνουν καλύτερη σαν αθλήτρια αλλά και σαν άτομο. Μπήκα στην ομάδα δίπλα στις καλύτερες αθλήτριες της χώρας και μία μεγάλη τιμή ήταν να κάνω ντουέτο με την Ελευθερία Φτούλη. Φυσικά όλα αυτά δεν θα μπορούσαν να έχουν αξία αν δεν βρισκόταν εκεί η επί 8 χρόνια προπονήτριά μου Ναταλία Μασιούκ!!!Της χρωστάω πολλά...”
Τελικά τι προσφέρει η συγχρονισμένη σε μια αθλήτρια;
“Εκτός της εκγύμνασης σε όλο το σώμα λόγω του νερού,την ευλυγισία και όλα αυτά,αυτό που κάνει η συγχρονισμένη σε μία αθλήτρια είναι να την προετοιμάζει για τις δυσκολίες της ζωής. Όσο παράξενο και να ακούγεται,τίποτα στη ζωή δεν έρχεται εύκολα, μόνο με σκληρή δουλειά και αγάπη όπως και στη συγχρονισμένη. Ακόμη ότι σίγουρα θα αδικηθείς για κάποιους λόγους και θα πρέπει να βρεις τρόπους να δείξεις την πραγματική σου αξία”.
Γιατί να την προτιμήσει απο ένα άλλο άθλημα;
“Σαν άθλημα είναι από τα πιο όμορφα...Μέσα στο νερό βλέπεις πράγματα να κάνουν οι αθλήτριες που δεν μπορεί ο καθένας να τα κάνει... Θεωρώ οτι ειναί από τα κατεξοχήν "θηλυκά" αθλήματα..”
Τα μειονεκτήματα και τα πλεονεκτήματα της αθλήτριας Εύης ποια είναι;
“Η Εύη σαν άνθρωπος είναι τελειομανής αυτό έχει τη θετική του πλευρά αλλά και την αρνητική, όπως και όλα τα πράγματα έχουν δύο πλευρές.
Στο άθλημα μου μετράει η παραμικρή λεπτομέρεια,αλλά κάποιες φορές περνάω τα όρια,και γίνομαι κάπως καταπιεστική”.
Απωθημένο ένα πανελλήνιο
Ποιος ήταν ο αγώνας ορόσημο στην καριέρα σου;
"Ο αγώνας ορόσημο στην καριέρα μου ήταν το Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα το 2006 στη Βουδαπέστη με το Χάλκινο μετάλλιο στο ντουέτο με την Ελευθερία.
Φυσικά δεν μπορώ να αφήσω απ'έξω τη συμμετοχή στους ολυμπιακούς αγώνες του Πεκίνου. Κάθε βήμα στο ολυμπιακό χωριό και κάθε λεπτό στην κινεζική πρωτεύουσα ήταν υπέροχο!”
Ποιο είναι το απωθημένο σου στα χρόνια που αθλείσαι;
“Το χρυσό μετάλλιο στο σόλο σε πανελλήνιο πρωτάθλημα. Υπήρχε χρονιά που ήμουν πρωταθλήτρια στο σόλο στο Μεσογειακό κύπελλο και στην Ελλάδα ήμουν έκτη.
Το λιμάνι μου ο ΝΟΒ
Η Βουλιαγμένη είναι το απάνεμο λιμάνι για την Εύη ;
“Όλα δείχνουν πως ναι...Υπάρχει σωστό προπονητικό team και τέλειο κλίμα στην ομάδα.Τι άλλο να ζητήσω?”
Έχεις υπάρξει και σε άλλους συλλόγους . Τι κάνει τη Βουλιαγμένη να ξεχωρίζει ;
“Η αγάπη...για το άθλημα και μεταξύ μας. Όποιος θέλει να μπει σ'αυτή την ομάδα ελέγχεται. Υπήρχαν αθλήτριες που θέλησαν να έρθουν αλλά δεν ήταν αυτής της νοοτροπίας και έμειναν μακρυά. Όταν αγαπάς το σπίτι σου δεν αφήνεις ξένους ανθρώπους να μπουν.Έτσι δεν είναι..?”
Είναι εφικτή η δημιουργία μιας “αυτοκρατορίας” του ΝΟΒ στη συγχρονισμένη ;
“Η ομάδα της Βουλιαγμένης ήδη είναι μεγάλη δύναμη στη συγχρονισμένη. Δεν έγινε με ευκολία. Υπάρχουν πολύ καλές προπονήτριες που έχουν προσπαθήσει σκληρά για να καταφέρουν όλα αυτά για το τμήμα μας. Από τη μικρότερη κατηγορία μέχρι και την πιο μεγάλη. Δεν είναι τυχαίο ότι σε όλες τις κατηγορίες υπάρχουν μετάλλια.”
Ποια τα κύρια συστατικά της επιτυχημένης πορείας του ΝΟΒ ;
“Όπως προείπα το προπονητικό team,οι άνθρωποι που μας περιβάλουν και μας βοηθούν από τον ΝΟΒ αλλά και το κλίμα μεταξύ των αθλητριών. Αλλά μην πούμε και όλα τα μυστικά μας!”
Να μείνω με τα παιδιά
Γιατί να έρθει ένα νεαρό κορίτσι να ξεκινήσει συγχρονισμένη στον ΝΟΒ ;
“Γιατί θα γνωρίσει ένα από τα πιο όμορφα αθλήματα. Που δεν αποτελείται από μόνο ένα άθλημα. Είναι ένας συνδυασμός από κολύμβηση,μπαλέτο,ενόργανη που χρειάζεται δύναμη, ευλυγισία,ομαδικότητα, καλλιτεχνικότητα και ο κατάλογος είναι μακρύς...”
Ποια είναι τα πλάνα σου για τα επόμενα χρόνια;
“Να παραμείνω δίπλα στα παιδιά που τόσο αγαπώ γιατί είναι τόσο αυθόρμητα και όταν νιώθουν αγάπη δίνουν αγάπη χωρίς να το σκεφτούν!!!”
Στην αθλητική εγκυκλοπαίδεια ο όρος “σημαία” όταν αναφερόμαστε σε μια ομάδα , ένα σύλλογο έχει ιδιαίτερα βαρύνουσα σημασία. Χρησιμοποιείται δε , σπάνια γιατί πολύ απλά σπάνιοι είναι και οι “άνθρωποι σημαίες” στην εποχή μας. Ο Γιώργος Μαυρωτάς ανήκει σε αυτή την κατηγορία και αποτελεί τη “σημαία” της Βουλιαγμένης εδώ και πολλά χρόνια.
Το nov.gr λοιπόν αποφάσισε να εγκαινιάσει μαζί του αυτή τη νέα ενότητα της ιστοσελίδας μας απο την οποία ευελπιστούμε ότι θα περάσουν όλοι οι σημαντικοί άνθρωποι της κοινωνίας του ΝΟΒ.
Σίγουρα οι περίπου 1000 λέξεις που ακολουθούν παρακάτω δεν μπορούν να αποτυπώσουν με ακρίβεια την παρουσία του Γιώργου στην οικογένεια του ΝΟΒ. Δίνουν όμως μια χαρακτηριστική γεύση του γιατί αποτελεί “σημαία” για την Βουλιαγμένη η σχεδόν τριαντάχρονη προσφορά του στον Όμιλο.
Πάμε λοιπόν
Πως είναι η ζωή εκτός πισίνας ;
Γεμάτη κι εκτός πισίνας λόγω διαφόρων υποχρεώσεων. Πάντως δεν έχω χάσει την επαφή με την μυρωδιά του χλωρίου καθότι καθημερινά είμαι εκεί λόγω των παιδιών. Επίσης μια φορά την εβδομάδα κολυμπάμε μαζί με τον Χρήστο Δήμου στη νέα μας ομάδα τον «Υδραϊκό».
Είναι πιο δύσκολο να βλέπεις τα παιδιά σου να αγωνίζονται από τους κρίσιμους αγώνες που έδινες εσύ;
Όχι δεν θα το έλεγα. Δεν έχω άγχος γιατί ξέρω για ποιο σκοπό είναι εκεί. Δεν είναι εκεί για να γίνουν σώνει και καλά πρωταθλητές, αλλά για να προσπαθούν κάθε φορά για το καλύτερο, να έχουν παρέες και να πάρουν ότι πήρα και γω από τον αθλητισμό χαρακτηριστικά όπως επιμονή, αυτοπειθαρχία και αυτοπεποίθηση.
Τελικά όλες οι γενιές Μαυρωτά είναι γραφτό να ανδρωθούν στη Βουλιαγμένη;
Το “να ανδρωθούν” δεν είναι το κατάλληλο ρήμα γιατί έχω και 5 ανηψιές που είναι στον όμιλο, κόρες του Δημήτρη και του Διονύση. Δεν είναι θέμα νοσταλγίας αλλά λειτουργίας. Δεν ξέρω κάποιον άλλο όμιλο που να δουλεύει καλύτερα από τον ΝΟΒ.
Πως θα αντιδρούσες αν γινόταν μια καλή πρόταση μεταγραφής στα παιδιά σου ;
Θα ήταν δική τους επιλογή. Εδώ όμως έχουν τις παρέες τους κι είναι ευχαριστημένα. Θεωρώ πολύ λάθος να επεμβαίνουν οι γονείς και να καθορίζουν τις επιλογές των παιδιών τους. Αν όμως το ήθελαν πραγματικά δεν σου κρύβω ότι θα στενοχωριόμουν, αλλά δεν θα ήμουν εμπόδιο.
Ο Όμιλος το σπίτι μου
Είσαι σχεδόν σε καθημερινή βάση στον Όμιλο. Πέραν των συμβατικών υποχρεώσεων σου με τα παιδιά , τι σου προσφέρει εσωτερικά αυτή η παρουσία στο Λαιμό;
Εκτός από τις κοινωνικές επαφές, το κυριότερο είναι ότι η παρουσία τόσων παιδιών και νέων αθλητών σε ένα ζωντανό χώρο όπως είναι ο Όμιλος σε κάνει και σένα να αισθάνεσαι νέος. Μ’ αρέσει να μιλάω με τους μικρούς ή και μεγαλύτερους αθλητές. Όχι για να δίνω συμβουλές αλλά για να παίρνω λίγο από την φρεσκάδα τους και να θυμάμαι και τα δικά μου αντίστοιχα χρόνια.
Υπήρχε πάντα (από τότε που πρωτοξεκίνησες) αυτό το συναίσθημα;
Ο Όμιλος ήταν πάντα για μένα σαν το σπίτι μου, ακόμα και όταν αποχώρησα από την ενεργό δράση
Αλήθεια ,όσο βρισκόσουν στην ενεργό δράση, σου πέρασε από το μυαλό να φύγεις απο τη Βουλιαγμένη;
Μου είχαν γίνει προτάσεις αλλά δεν με συγκινούσαν. Εδώ είμασταν μια παρέα και μαζί ανεβαίναμε τα σκαλοπάτια. Δεν με ενδιέφεραν τόσο οι επιτυχίες όσο η ωραία ατμόσφαιρα που είχαμε σαν ομάδα. Οι επιτυχίες μας εξάλλου μπορεί να ήρθαν κι από αυτό.
Είχα προτάσεις
Πρόταση από άλλη ομάδα σου έγινε ;
Κατά καιρούς από τον Ολυμπιακό, την Πάτρα αλλά και από Πανεπιστήμια στην Αμερική για να συνδυάσω σπουδές και αθλητισμό.
Για ποια στιγμή θα ήθελες να γυρίσεις το χρόνο πίσω ;
Για τα παιδικά ανέμελα χρόνια όπως όλοι μας. Που παίζαμε τοιχάκι και γερμανικό μετά την προπόνηση.
Συγκρίνοντας το σημερινό πόλο με αυτό που αγωνιζόσουν εσύ ποιο θα διάλεγες και γιατί.
Νομίζω το σημερινό γιατί δεν είμαι παρελθοντολάτρης. Δεν νομίζω ότι πρέπει ο καθένας να κολλάει στην εποχή του και να λέει ότι αυτή ήταν η καλύτερη. Εξάλλου πιστεύω πολύ στην εξέλιξη των πραγμάτων σε όλους τους τομείς
Ποια είναι τα υπέρ και τα κατά της σημερινής εποχής
Τα υπέρ είναι η μεγαλύτερη ταχύτητα και δύναμη και τα κατά ότι δεν βλέπεις πια τόσο συχνά παίκτες που να «βγαίνουν από το σύστημα» και να κάνουν κάτι το θεαματικό. Οι άμυνες επίσης έχουν γίνει πολύ σκληρές και δυσκολεύουν το πιο θεαματικό παιχνίδι και τις ατομικές ενέργειες.
Δεν μου αρέσει η πολιτική
Αν σου πρότειναν να ασχοληθείς με την Εθνική ομάδα θα δεχόσουν;
Θα το σκεφτόμουν γιατί πάντα με συγκινεί η εθνική ομάδα αλλά εξαρτάται από τους όρους συνεργασίας. Εξάλλου η επαγγελματική μου καριέρα είναι σε τελείως διαφορετικό δρόμο και δεν ξέρω πώς θα μπορούσαν να παντρευτούν. Πάντως η αλήθεια είναι ότι ζηλεύω όταν βλέπω στις άλλες εθνικές ομάδες μεγάλα ονόματα του παρελθόντος να είναι επικουρικά στον πάγκο όπως γίνεται στην Ιταλία, την Ουγγαρία, στην Κροατία και σε άλλες μεγάλες ομάδες. Στην Ελλάδα δυστυχώς δεν έχει γίνει αυτό και δεν ξέρω γιατί. Υπάρχουν παιδιά (και πρώην συμπαίκτες μου) που θα μπορούσαν κάλλιστα να παίξουν αυτόν τον ρόλο αντί να είναι κάποιοι περαστικοί παράγοντες.
Πλέον έχεις μια θεσμική θέση στο Δήμο της Βουλιαγμένης .Σε ελκύει η διοίκηση ;
Είναι ενδιαφέρουσα τώρα που την βλέπω από μέσα. Τον ρόλο σου εκεί όπως και σε όλα τα πράγματα μπορείς να τον παίξεις μόνο αν αφιερώνεις χρόνο, να κάνεις δηλαδή «προπόνηση». Γενικά πάντως δεν μου αρέσει η πολιτική με την έννοια που έχουμε συνηθίσει στην Ελλάδα, δηλαδή των μικροεξυπηρετήσεων. Έχω μια πιο τεχνοκρατική άποψη (ίσως και λόγω σπουδών) επί των συγκεκριμένων ζητημάτων.
Δωρεάν ψυχοθεραπεία το γράψιμο
Οι αναγνώστες του πρώτου βιβλίου σου περιμένουν και το δεύτερο. Θα το δούμε;
Είναι θέμα να μου έρθει πάλι μια έμπνευση όπως και με το πρώτο. Και μακάρι να μου δοθεί η ευκαιρία να ξαναγράψω. Είναι και θέμα συγκυριών και ψυχολογικής κατάστασης το να ξεκινήσεις ένα δεύτερο βιβλίο. Δεν με αγχώνει όμως καθότι δεν είμαι επαγγελματίας συγγραφές να πρέπει κάθε χρόνο π.χ. να γράφω ένα βιβλίο. Αν είναι να’ρθει θε να ρθεί αλλιώς θα προσπεράσει…
Πώς θα περιέγραφες αυτή την συγγραφική σου εμπειρία ;
Το γράψιμο του «Θεωρήματος της Επτάδας» ήταν από τις ωραιότερες περιόδους της ζωής μου. Θα έλεγα ότι το γράψιμο είναι μια δωρεάν ψυχοθεραπεία. Βγάζεις συναισθήματα στο χαρτί και αυτό με ενθουσίαζε.
Ποια είναι τα σχέδια του Γιώργου Μαυρωτά για το μέλλον ;
Οικογένεια, καριέρα στο Πολυτεχνείο και αθλητισμό όποτε μπορούμε (…που πάντα δηλαδή θα βρίσκω λίγο χρόνο).